Verslag Juni 2026

Caol Ila Distillery ligt beschermd in the Sound of Islay, dicht bij Port Askaig, de belangrijkste haven van Islay. Het is de meest moderne distilleerderij op het eiland en ook verreweg de grootste, met een capaciteit van 6,5 miljoen liter pure alcohol per jaar. Caol Ila is de meest gebruikte Islay malt en daarmee een belangrijke component voor vele blends zoals bijvoorbeeld Johnnie Walker. 

In de jaren tachtig van de vorige eeuw werd begonnen met de unpeated Caol Ila (Caol Ila Highland). Deze werd eveneens vooral gebruikt in blend whisky's, maar in 2008 ging men deze Highland ook bottelen als 8 jarige single malt.

Deze Caol Ila heeft 13 jaar op een bourbon hogshead gelegen en is gebotteld op 48,4% door BottleDreams (of is het toch Perfect Dram?) met een oplage van 306 flessen.

Now we're talking, deze fietst er in als gestolde boter. Een leuke ‘middle of the road’ whisky: "Chirpie, chirpie, cheap, cheap…" Een mooie starter voor een Peat night, lekker en rokerig. Ziltig, zeelucht, (voor sommigen té) rokerig, medicinaal en ook zoet, aards, houtachtig en licht boterig. Een prima rokerige whisky, waarvoor je wel in de stemming moet zijn, bij een open haardvuur bijvoorbeeld. Men vond hem over het algemeen lekker en aan het eind was de fles leeg. Een 1e plek in deze proeverij.

Balblair Distillery is gelegen in de Noordelijke Hooglanden van Schotland, dicht bij het dorp Edderton aan de schilderachtige oevers van de Dornoch Firth. Opgericht in 1790 door John Ross, is Balblair een van de oudste nog actieve distilleerderijen in Schotland met een rijke geschiedenis van traditionele whiskyproductie.

Balblair whisky's staan bekend om hun levendige en fruitige smaakprofielen, met tonen van appel, peer, citrus en kruiden, aangevuld met een zachte zoetheid en vanille. De whisky rijpt voornamelijk in ex-bourbonvaten, wat bijdraagt aan de elegante en evenwichtige smaken. De combinatie van historische tradities, zorgvuldig geselecteerde vaten en een focus op de optimale rijpheid maakt Balblair een gerespecteerde naam in de wereld van Schotse single malt whisky.

Deze onafhankelijke botteling door Fragrant Drops laat zien hoe verfijnd en rijk Balblair kan zijn, zeker met deze bijzondere rijping: na 12 jaar kreeg deze whisky een finish in een first fill Sauternes barrique, wat zorgt voor een perfecte balans tussen de huisstijl van Balblair en de weelderige zoetheid van de Franse dessertwijn.

Notes
Neus: aroma's van rijpe perzik, honing en abrikoos, verweven met vanille en een vleugje bloemige frisheid.
Smaak: zacht en rond met lagen van tropisch fruit, honingraat, geraspte citrusschil en subtiel eikenhout. De Sauternes geeft een rijke zoetheid die perfect samengaat met het fruitige karakter van Balblair.
Afdronk: lang, honingzoet en fruitig met een elegante kruidige ondertoon.

Ook deze whisky was onderwerp van discussie bij een paar deelnemers, eentje vond het niet zijn whisky, een ander was er zelfs klaar mee en verlangde terug naar de eerste whisky van deze proeverij. Maar over het algemeen waren de reacties juist positief. Een hele mooie neus (Cleopatra?) met veel vanille, een beetje citrus, sherry en hooi. De smaak was breed, eigenlijk zelfs een smaaksensatie, waarbij diverse karaktertonen in harmonie samenkomen met in de verte een elegant rokertje. Het was een fijne ‘borrel’ en een geslaagd huwelijk in het sauternes vat. Heerlijk bij een dessert en niet te zoet. Goed voor een uitstekende lenteavond. Men kon hem net geen 5 sterren geven, dus eindigde deze Balblair op een mooie 2e plek in deze proeverij. 

De Benrinnes distilleerderij is een van de 'werkpaarden' van Diageo. Men heeft er niet echt voor gekozen om het bedrijf voor het publiek interessant te maken. De omgeving van Benrinnes is weliswaar prachtig, maar de distilleerderijgebouwen zijn niet bijzonder. Rondleidingen  worden er trouwens sowieso niet aangeboden, dus als bezoeker heb je er eigenlijk niets te zoeken. Gelukkig bieden de nabijgelegen Aberlour en Glenfarclas distilleerderijen wel rondleidingen aan.

Een ander 'kenmerk' van Benrinnes is de ligging nabij de rivier de Spey die door de regio stroomt. Dit maakt de distilleerderij niet uniek - integendeel zelfs. Officiële bottelingen van Benrinnes waren er niet, want praktisch alle whisky was bestemd voor blenders. Uitzondering is dan de semi officiële botteling uit de Flora& Fauna serie. 

Deze Benrinnes is een 8 jaar oude en erg gelimiteerde botteling van Perfect Dram uit Alkmaar. PerfectDram is een in Nederland gevestigd collectief, mede opgericht door Rob Wijkhuizen, met een focus op 'vatdeling'.  Het nodigt leden uit om deel te nemen aan het hele proces - van het selecteren van whiskyvaten tot het proeven en uiteindelijk bottelen -  binnen een samenwerkingsgericht en transparant kader. Het collectief put uit een groeiend portfolio van meer dan 200 vaten en heeft een zorgvuldig samengestelde serie single cask whisky's uitgebracht, waarvan vele fantasierijke namen dragen zoals 'Curating Exquisite since 1891' (Strathmill 13 yo) en 'A Tropical Breeze in Scotland' (Dailuaine 12 yo). Naast bottelaar van onafhankelijke releases, is PerfectDram voor Nederland ook distibuteur van boutique labels zoals Brave New Spirits en Keeble Cask Company (Fragrant Drops).

Een gelaagde whisky. Voor de één een allemansvriend en voor de ander een beetje een rare whisky. Begint rustig (tam) en wordt zelfs een beetje vlak, maar het tweede deel is hard met een korte afdronk. Er is geen ontwikkeling in de mond. De neus geeft hooi en caramel, in de smaak komt de caramel weer terug. In het begin komt er suikerspin, ook een beetje sherry, rozijnen, vanille, chocola en hij blijft zoetig met wat veen op de achtergrond. De afdronk blijft bij één deelnemer goed hangen en die vindt hem gewoon lekker. De smaakpiet ‘Pedro’ heeft goed zijn best gedaan en om de gelaagdheid te demonstreren werd de whisky vergeleken met twee bolletjes vanille ijs: het eerste bolletje met saus van rood fruit en het tweede bolletje met een goede espresso. Naast het vele commentaar een 3e plek in deze proeverij.

De Dailuaine distilleerderij is eigendom van Diageo en produceert ongeveer 3.400.000 liter alcohol per jaar. Deze distilleerderij brengt nauwelijks eigen bottelingen op de markt, de enige die we terug kunnen vinden is een 17 jarige Manager Dram. Verder kun je eigenlijk alleen maar onafhankelijke bottelingen vinden. De distilleerderij is het werkpaard van Diageo en veel van de produktie wordt gebruikt voor blending. Dailuaine is bijvoorbeeld een van de sleutel-whisky's in de blends van Johnnie Walker.

Deze single malt maakt deel uit van de Whisky of Voodoo-collectie van Brave New Spirits. Ze streven ernaar de beste single malts en blends uit heel Schotland te bottelen, waarbij de exacte distilleerderijen geheim blijven, althans dat wordt gepoogd. De 'Mask of Death' is afkomstig van een niet nader genoemde Speyside-distilleerderij, maar natuurlijk zijn we achter de naam gekomen. Deze Batch #2 heeft tien jaar gerijpt in bourbon barrels en is in 2023 gebotteld op 55%.

Notes
Deze heldere jonge Dailuaine is jeugdig en pittig, met grote fruitige smaken en kruidige onderstromen die de smaak en het aroma met elkaar verbinden. Af en toe een vleugje peperig en over het algemeen goed uitgebalanceerd en verfijnd, gezien de leeftijd. 
De gedachte komt op dat hij wat ouder zou kunnen zijn. De invloed van het vat lijkt relatief beperkt, waardoor veel van de prachtige malt naar voren komt. Over het geheel genomen een heerlijke whisky met een goede heldere kwaliteit, soms misschien een vleugje houtachtig. Een vers gezaagde plank? Hierdoor is de afdronk een beetje droog.

Een gelaagde whisky en toch een goeie slobber. Wat lange scherpte en een niet al te lange afdronk. Een beetje heet, maar met water komt het fruit. Groene appels, maar ook hazelnootpasta en verder met vanille en boter. Het ruikt als een aangebrande pasta saus, maar hersteld zich in de smaak als honingdrop. Blijft lang hangen met een boterbabbelaar op sterremos en een klein beetje pepermunt. Niet heel bijzonder, maar wel lekker. Een stijgende lijn in  de proeverij, waarbij er bij een deelnemer iets van een roos opkomt bij de eerste slok. Dus een 4e plek in deze proeverij.

Glenrothes, opgericht in 1878 in de stad Rothes, levert al een lange tijd een stille bijdrage aan blended Scotch, met name de blends Cutty Sark en Famous Grouse. De malt van Glenrothes is bij liefhebbers zeer geliefd en wordt pas sinds 1987 gebotteld. Voor de rijping gebruikt men zowel refill vaten als ex bourbon- en sherryvaten. Voor het herstellen van de vaten heeft men een eigen kuiperij. 

De distilleerderij maakt een stevige volle whisky. Hoewel de officiële single malt-bottelingen tot de jaren negentig relatief beperkt waren, trok Glenrothes de aandacht van liefhebbers met zijn vintage-gerelateerde releases, die momentopnamen boden van de rijpingsstijl in verschillende tijdperken.

Deze Glenrothes is een botteling van BottleDreams, het label van Rob Wijkhuizen uit Alkmaar, eveneens (mede)eigenaar van Perfect Dram en importeur van Keeble Cask Co en Brave New Spirits.

Notes:
Neus: ruig, fijne geuren moeilijk te vinden.
Smaak: een typische Glenrothes profiel, een beetje metaalachtig, wat aardse tonen. En dan komt melkchocolade om de hoek kijken... Een beetje complex.
Afdronk: blijft lang hangen, langzaam zoetje achterin de keel

Een moeilijke whisky, wel beter dan de voorgaande Linkwood, maar erg zwaar te definiëren. De neus heeft de geur van de kinderboerderij, een beetje chemisch, aceton en aards. Iemand vond het lijken op verpakkingsmateriaal, van zo'n old school sigarettendoosje met zilverpapier, voeg daarbij vuursteentjes en de whisky wordt redelijk agressief. 

Maar zoals altijd waren er deelnemers, die de neus geweldig vonden en het liever alleen daarbij hadden gelaten, terwijl iemand anders een omgekeerde ervaring had. Hij vergeleek deze whisky met een stuk Brie, die ook niet altijd even lekker ruikt, maar dan toch vaak erg goed smaakt. Dit was een whisky voor durfals met zweetsokkengeur van buiten naar lekkere karaktertonen van binnen. In de verte zit er iets lekkers met caramel, citrus, vanille en een heel dun plakje ontbijtkoek. Het resultaat in deze proeverij was dan ook een verdiende 5e plek. 

De Linkwood distilleerderij ligt ten zuidoosten van Elgin in de Speyside. Om de constante kwaliteit te waarborgen mag er niets veranderd worden aan de distilleerderij, zelfs de spinnenwebben mogen niet worden weggehaald. In 1971 is er een nieuwe distilleerderij naast de oude gebouwd. De stills daarvan zijn identiek aan die van het origineel en daarom spreekt men nu wel van Linkwood 1 en Linkwood 2. De distilleerderij heeft een capaciteit van 2.24 miljoen liter per jaar en het overgrote deel van deze whisky wordt gebruikt voor het blenden van Johnnie Walker, White Horse, Haig en Bells. Deze Linkwood is een onafhankelijke botteling in de Fragrant Drops serie van Keeble Cask Company.

Keeble Cask Company Ltd. is een onafhankelijke bottelaar gevestigd in Schotland. Het bedrijf werd in 2020 opgericht door Chris Keeble, die zich toelegde op het bottelen nadat hij in de vatmakelaardij en de whiskyhandel had gewerkt. Het bedrijf is gespecialiseerd in single-cask Schotse whisky's die onder het eigen label worden uitgebracht, doorgaans gebotteld op natuurlijke sterkte zonder kleuring en unchillfiltered. Naast whisky heeft Keeble Cask Company ook rum en andere sterke dranken gebotteld, wat een bredere, op vaten gebaseerde benadering van onafhankelijk bottelen weerspiegelt.

Notes:
Neus: rode appels, snoepappels, frambozen, citroen, een bloemige noot met kamperfoelie en een zoete noot, denk aan suikerspin.
Smaak: rode appels en appelschillen, sap van witte druiven en citroen, eikenhout en houtskool. Zwarte peper, nootmuskaat, kruidnagel, geroosterde amandel, gebrande suiker
Afdronk: eikenhout is sterker, nootmuskaat en kruidnagel, nog steeds rode appels, de láátste, blijvende smaak is druiven- en appelsap op een verbrande houten lepel

Een ‘alledagje’ en een beetje te standaard, snel weg. Eigenlijk was de starter beter. In de neus vond men ether en heidehonig, wat muffig - hij past goed in een blended whisky. Iemand vond de neus niet lekker, want volgens hem leek die op de geur van sukade. Maar deze Linkwood was toch ook lekker met caramel, vanille, een boterbabbelaar en laurier. Erg zoet en intens met hooi, gras en een beetje veen met aan het eind een hapje zaagsel. De deelnemers waren dus nog niet helemaal enthousiast. Verder dan een 6e plek in deze proeverij kwam deze whisky dan ook niet.