Verslag Oktober 2026

Deze Worm Tub is speciaal gebotteld voor de Master of Malt, een grote slijterij annex webshop in de UK. Deze spectaculaire Speysider heeft 10 jaar gerijpt, gedurende welke tijd de whisky opnieuw in een groot aantal first-fill sherryvaten werd geplaatst om de rijping te voltooien. Wat uit die vaten kwam is een prachtig rijk getinte single malt, gebotteld zonder koude filtratie of toegevoegde kleur. Dat lees je overigens goed, geen toegevoegde kleur – die indrukwekkende kleur komt helemaal uit het vat!

De whisky is afkomstig van een niet nader genoemde Speyside-distilleerderij die nog steeds een nogal ouderwets (en nogal briljant) apparaat gebruikt: een ‘wormkuipcondensor’. Daar komen overigens geen wormen aan te pas. Deze klassieke distilleerapparatuur bestaat uit lange koperen spiraalbuizen die zich in koud water in een groot vat bevinden. Je ziet ze tegenwoordig niet vaak meer, in veel distilleerderijen zijn ze vervangen door de efficiëntere shell-and-tube-condensors. Efficiënter misschien, maar wat verloren gaat zijn de kenmerkende zware, robuuste smaakprofielen die kunnen worden bereikt met een wormkuip en die zowel door distilleerders als whiskyliefhebbers worden gezocht. 

Atom Brands is een onafhankelijk bottelaar, een onderdeel van Atom Group, waartoe ook de online retailer Master of Malt behoort. Het bedrijf beheert een breed portfolio aan whiskylabels, waaronder That Boutique-y Whiskey Company, bekend om zijn labels in graphic novel-stijl op beperkte vatenreleases. 

Notes Master of Malt
Neus: goed gerijpte, goed gesherriede fruitcake met veel zoete kruiden, vergezeld van pittige gevlamde sinaasappelschil en aardse, kruidachtige zwarte thee. 
Smaak: golven van rode bessen, olieachtige walnoten en marmelade ondersteunen glorieuze, robuuste, vlezige mout, met hints van zoetgezouten biltong en pittige gedroogde veenbessen. 
Afdronk: gezouten karamel blijft hangen naast gekonfijt fruit en dichte, olieachtige mout voor een rijke, langdurige afdronk.

Doe maar een doos, dit is zo lekker! Kruidig, volle warmte, sherry, een mooi stevig smaakpalet met hout en kruiden. De eerste slok was wat onduidelijk, maar het went snel. Neus: hooi en caramel, maar ook zee, zoute drop en plaksel (lagere schoollijm). Erg lekker! Er waren kenners onder de deelnemers, die dachten dat het een Mortlach zou moeten zijn. Van het hoge alcoholgehalte merk je niets. Het blijft een volle smaak, een echte sherrybom. Dit bleek de winnaar van de avond!

De Tullibardine distilleerderij bevindt zich op een historische plek aan de voet van de Ochil heuvels in Perthshire, waar de hooglanden van Schotland beginnen. Deze heuvels staan bekend om de kristalzuiverheid van het bronwater. De distilleerderij haalt zijn water uit dezelfde bron die de eerste openbare brouwerij in Schotland al gebruikte, waar King James IV in 1488 het bier kocht om zijn kroning te vieren.

In 1949 is de Tullibardine distilleerderij gebouwd op de site van deze voormalige brouwerij. Het ontwerp was van William Delme-Evans, de architect van de distilleerderijen van Jura en Glenallachie. Invergordon verwierf de distilleerderij in 1971 en breidde hem in 1974 uit met een extra paar stills. De distilleerderij ging in 1993 over naar Whyte & MacKay en werd na twee jaar, in 1995, in de mottenballen gelegd. Acht jaar later, in juni 2003, werd de distilleerderij gekocht door een zakelijk consortium en is nu het bloeiende hart van een retailcomplex en toeristische attractie.

In december 2003 stookte de Tullibardine distilleerderij opnieuw de ketels op en stroomde de spirit voor het eerst in bijna negen jaar uit de stills. Gedurende het distilleerproces werden de traditionele productiemethoden zoveel mogelijk behouden en de vaardigheden van de distilleerdersmanager en operators ten volle ingezet om de Tullibardine-spirit te bereiken. De distilleerderij heeft een capaciteit van 2,7 miljoen liter per jaar en produceert verschillende types single malt whisky’s, waaronder “Aged Oak single malt”, “Sherry Finish Malt” en gerelateerde whiskylikeurs.

Deze Tullibardine is een onafhankelijke botteling van Duncan Taylor in de Octave series. Een Octave is een klein vat ter grootte van een achtste butt, met een inhoud van zo’n 50 tot 75 liter. Dit leidt tot een grotere interactie tussen whisky en eikenhout, maar het betekent ook dat de flesopbrengst laag is. In dit geval zijn er dan ook maar 87 flessen gebotteld.

Bottle notes:
Smaak: peperig, olieachtig, boterkoekjes, thee met koekjes, kunstmatige vanille
Afdronk: apfelstrudel, hooi, zachte sherry, kaneel, rijke toffee

Een complexe whisky, die aangenaam verraste. Er was eigenlijk nog een glas nodig om tot een goede beoordeling te komen - of was hij gewoon zo lekker dat men er nog eentje wilde? De neus gaf vanille en caramel. Een muzikale deelnemer vond de neus een octaaf hoger dan de smaak en zou de fles graag cadeau krijgen. De smaak was romig, vanilleijs, maar dan wel met slagroom en in de afdronk witte peper.

Andere deelnemers troffen een wat vlakke chemische neus maar wel een heel volle smaak, met specerijen, boter, vloeibare fudge, maar ook drop, munt en een beetje medicinaal. Erg interessant, ondanks de korte afdronk, veel lekkerder dan de inkopper. Op het moment van proeven was dit de beste van de avond, maar hij werd uiteindelijk toch 2e in de proeverij.

Dit is de derde release in de bijzondere ‘Icons of Campbeltown’ serie van Glen Scotia. Elke editie in deze vijfdelige reeks is geïnspireerd op de mythische wezens uit de eeuwenoude legendes die het marktplein van Campbeltown al generaties lang tot leven brengen. In deze release wordt het verhaal van de Wulver verbeeld: een legendarisch wezen met het lichaam van een man en het hoofd van een wolf. Hoewel zijn uiterlijk angst inboezemde, stond hij bekend om zijn goedhartigheid: een stille visser die zijn vangst deelde met wie het nodig had. 

Notes van Ralfy:

Neus:  de porttoets is behoorlijk uitgesproken en duidelijk te ruiken. Veel rode bessen: aardbeien, frambozen, bosbessen, bramen. Sinaasappel- en citroenschil. Karamel, vanille, noten, witte chocolade. Heel fruitig, jamachtig. Een lichte hint van funky en maritieme tonen. Een heerlijke, fruitige, uitnodigende geur. 
Smaak: een behoorlijk krachtige smaak. Donkere, bitterzoete chocolade, geroosterde noten. Een heerlijke fruitcocktail van donker, rood fruit, bijna als jam. Aardbei, framboos, braam, pruim, geweekte rozijnen. Vanille, gezouten karamel, hazelnoten, walnoten, pistachenoten. Tabak, kaneel, nootmuskaat, kruidnagel, peperkoekkruiden. Een subtiele houtachtige kruidigheid. Heel romig in de mond, rijk, complex. Kerstachtig. 
Afdronk: de afdronk is lang. Hij begint vrij krachtig, met een vleugje peper. Daarna ontvouwen zich de rijke fruittonen. Een heerlijke zoetheid, onderstreept door kruiden. Uiteindelijk blijven een heerlijk zoete jamtoets en veel kerstkruiden over. 

Op het moment van proeven was dit de lekkerste - zelfs dubbel lekker met chocola in extremis, zoet maar met een scherp randje. Wel de whisky met het lelijkste label én een vreemd smaakje, dat men niet thuis kon brengen.

Maar iemand anders vond het in het geheel kloppen: boterig, vanille, nootachtig en erg zacht in de mond met zoute drop en een neus met fudge. Heel lekker, maar niet voor iedereen - voor iemand kwam er een soort muffigheid omhoog. Het leidde naar de 3e plek in deze proeverij.

De Linkwood distilleerderij ligt ten zuidoosten van Elgin in de Speyside. Om de constante kwaliteit van de whisky te waarborgen mag er niets veranderd worden in de distilleerderij, zelfs de spinnenwebben worden met rust gelaten! In 1971 is er een nieuwe distilleerderij naast de oude gebouwd en de stills zijn identiek en daarom spreekt men nu wel van Linkwood 1 en Linkwood 2. De distilleerderij heeft een capaciteit van 2.24 miljoen liter per jaar en het overgrote deel van deze whisky wordt gebruikt voor het blenden van Johnnie Walker, White Horse, Haig en Bells.

Deze botteling is er één van de onafhankelijke bottelaar Meadow Blending in the Maltman series met een zeer beperkte oplage van 291 flessen.                            

Bottle notes: 
Neus: bloemig met enkele perzikachtige tonen
Smaak:  heerlijk romig met gepocheerde peren, lychee en wat rijpe banaan
Afdronk: verwarmend met wat Nutella, butterscotch en gesuikerde amandelen

“JA!! Is lekker” meldde iemand - maar hij had lekkerder Linkwoods gehad. Iemand anders vond deze whisky gewoon kloppen. "De volgende keer moesten we gelijk maar met deze beginnen", al zou dit dan nogal een stempel op onze proeverijen drukken. Maar ook was er een tegenkracht, die vond dit de minste was tot op dat moment. Na een bloemige neus en verbrand hout, was pepermunt het enige dat hij slurpte - en misschien kwam er dan nog wat zilte salmiak achteraan. Ondanks het mooiste etiket van de avond, kwam deze Linkwood niet verder dan de 4e plek. Maltman onwaardig?

Lindores Abbey, in het plaatsje Newburgh, tussen Perth en St. Andrews, wordt gezien als de geboorteplaats van Schotse whisky. Al heel lang is bekend dat de monniken in de abdij de eersten waren die in Schotland uit gerst Aqua Vitae maakten. De geschiedschrijving van de Britse Exchequer (Belastingdienst) vermeldt in 1494 de opdracht van de Koning aan Broeder John Cor om Aqua Vitae te maken: “To Brother John Cor, by order of the King, to make aqua vitae, VIII bolls of malt”. Omgezet in moderne hoeveelheden betekent dit 500 kilo gerst waarvan minstens 350 liter Aqua Vitae werd gestookt. John Cor was een monnik in Lindores Abbey.

523 Jaar later, in 2017, liep er weer spirit uit de ketels in Lindores. In de jaren daarvoor bouwde Drew McKenzie-Smith de distilleerderij op Lindores Abbey Farm, de boerderij die al sinds 1915 in de familie was en waarop de rechten en de plichten van de restanten van Lindores Abbey rusten. Allereerst werd er geboord naar de oorspronkelijke waterbron en in die periode werden veel meer oude resten van de abdij bloot gelegd.

Op de velden naast de distilleerderij werd Concerto gerst geplant. Alles wat voor de productie van de whisky nodig is, wordt trouwens zoveel mogelijk lokaal geproduceerd. In 2021 werd er een nieuw hoofdstuk aan deze lange historie toegevoegd: de eerste whisky van de nieuwe Lindores Abbey Distillery werd gebotteld. Een historische gebeurtenis voor elke whiskyliefhebber.

Deze Lindores Abbey Nectere is een Lowlands single malt die volledig op sherry vaten is gerijpt. De naam van de whisky is afgeleid van het Latijnse ‘conectere’ – verbinden, binden, samenbrengen – en weerspiegelt zowel de filosofie achter deze whisky als de ervaring in het glas: een pure nectar. Er zijn Oloroso, Pedro Ximenez, Amontillado en Palo Cortado sherry vaten gebruikt en de Nectere is gebotteld op 47,2%.

WIN notes:
Neus: zoete stroop, rode appels, vanillepudding, rozijnen en kaneel.
Smaak: zachte melasse, kleverig donker fruit, met chocolade bedekte rozijnen, nootachtige macarons, toffee en pecannoten, en aangename lagen verwarmende kruiden. Fluweelzachte textuur in de mond, zeer goed gebalanceerd en complex.
Afdronk: langdurig met romige tonen, aangevuld met aangename accenten van nootmuskaat en kaneel achter in de mond.

Een verrassende en verwarmende opener van de avond. Een beetje bloemig, kruidig en honing (mede) in de neus en sommigen vonden de neus beter dan de smaak. Een sherrybommetje met een kruidige smaak, vergezeld van krentjes en rozijnen, boerenjongens. Ietsje medicinaal op de achtergrond. De afdronk was lekker en houtig met een klein beetje zwavel. Eigenlijk eerder een likeur dan een whisky: erg zoet met veel sherry. De kleur was mooi rood en ‘mooi rood is niet lelijk’ vond iemand dan ook. Sommigen vonden de starter lekkerder. Dit alles resulteerde in een gedeelde 5e plek in deze proeverij.

Morrison Scotch Whisky Distillers is een onafhankelijk familiebedrijf gevestigd in Perth, Schotland. Het bedrijf, dat in 2020 een nieuwe merkidentiteit kreeg, verenigt vijf generaties aan whisky-erfgoed van de familie Morrison onder één naam en richt zich op de productie van single malt, merkontwikkeling, blending en botteling. Tot de belangrijkste merken behoren ABERARGIE, Old Perth, Mac-Talla, Càrn Mòr en Bruadar.

Aberargie is die nieuwe distilleerderij: begin 2026 kwam hun eerste whisky, de Aberargie Inaugural Release, op de markt. Deze eerste release werd gemaakt van 2 soorten gerst:  52% Golden Promise en 48% Laureate, en werd gelagerd op twee verschillende soorten vaten: 50% op oude bourbon vaten en 50% op oude sherry. De gerst voor hun whisky verbouwt de familie Morrison overigens zelf, op 120 hectare grond In Perthshire. Voor hun volgende whisky borduurde de distilleerderij voort op de Inaugural, die ze als het ware ‘uit elkaar hebben getrokken’. En dat heeft de Aberargie Golden Promise en de Aberachie Laureate opgeleverd. 

Deze Aberargie Golden Promise is een Lowlands single malt en is, zoals de naam al doet raden, gemaakt van Golden Promise gerst. Golden Promise zorgt voor een rijke smaak en heeft als gerstsoort een belangrijke rol gespeeld in de whisky industrie. De whisky heeft voor 68% gerijpt in first fill bourbon vaten aangevuld met 32% first fill sherry vaten. Hij is in 2026 gebotteld op 48,2%, non chill filtered en zonder toevoeging van kleurstoffen, als een gelimiteerde small batch release.                            

WIN notes:
Neus: krachtig met gekuild gras en meer ‘boerderijgeuren’’, amandelbrood, kersenvlaai, gebakken peren en een snufje zout op de achtergrond.
Smaak: de smaken rollen krachtig over de tong. Zoet eikenhout met gevulde gemberkoek, witte en bruine kruiden, warme custard en nog veel meer.
Finish: nadat de tong los is gelaten blijft de nasmaak doorrollen door de keel. Heerlijk zoet en kruidig.

Een typische chemische neus met stopverf, wat aceton, botenlak maar ook caramel. De smaak is scherp, vrij kruidig en erg pittig - een pepertje? Maar ook kwamen een ‘melige appel’, boterbabbelaar, chocola en rozijnen voorbij: een beetje plakkerig met een vleugje drop. De afdronk was lang, prikkerig in de neus en warm in de mond en eindigde voor een deelnemer een beetje weeïg en zoet zoals bourbon, terwijl weer een ander een scherpe afdronk noteerde. Ook deze erg nieuwe whisky eindigde op een gedeelde 5e plek in deze proeverij.