Verslag Mei 2026

De Glenallachie distilleerderij is relatief onbekend, maar met een jaarlijkse productiecapaciteit van 2,8 miljoen liter zuivere alcohol per jaar behoort hij tot de 30 grootste distilleerderijen van Schotland. In 1967 wilde Mackinlay, McPherson & Co., onderdeel van Scottish & Newcastle Breweries, een eigen distilleerderij opzetten voor de Mackinlay groep en dat werd Glenallachie, een van de jongere distilleerderijen. De distilleerderij werd gevestigd in Banffshire, een gebied in de Speyside en bijzonder rijk aan distilleerderijen. Men koos een plek naast de Lour Burn, boven Aberlour. De architect van de distilleerderij was Arthur Delm-Evans, die ook Tullibardine en Isle of Jura ontwierp.

Het water voor de mash wordt onttrokken aan een bron die gevoed wordt door smeltwater van de Ben Rinnes. Het koelwater komt uit enkele vijvers die gevormd zijn door een dam in de rivier. Alle apparatuur staat op dezelfde afdeling. Er staan twee wash- en twee spirit stills. Men gebruikt licht geturfde mout en de mash wordt gemaakt in een roestvrijstalen semi-Lauter mash tun. In 1985 werd Glenallachie verkocht aan Invergordon en vervolgens kwam ze in handen van Chivas Brothers. Tussen 1987 en 1989 werd er niet geproduceerd.

De productie wordt vrijwel volledig door de blended-industrie gebruikt. De succesvolle whisky-ondernemer Billy Walker (voorheen eigenaar én master distiller van GlenDronach en BenRiach) nam in juli 2017 de toen nog vrij onbekende Glenallachie Distillery over van Pernod Ricard, inclusief de voorraden. Dus alle whisky’s met een distillatie datum van voor 2017 komen uit de oude voorraad. Deze Glenallachie is exclusief geselecteerd en gebotteld voor Denemarken.

Eén van de voorwaarden voor het maken van schotse whisky is dat het distillaat tenminste drie jaar op eiken vaten moet lageren. Hier voor wordt vaak White Oak (Quercus Alba) gebruikt. Maar men gaat ook experimenteren met ander eikenhout. Zo groeit er in de VS de Chinquapin (Quercus Muehlenbergii). Dit hout is schaars, maar voldoet aan de eis. Het hout van deze eik geeft de volgende kenmerken in smaak en aroma’s: nootachtig, amandelen, chocola en kruidig. Dus interessant voor whisky’s. De chinquapin-eik in de vaten geeft daarmee een iets andere en kruidiger smaak aan de whisky. De meningen zullen waarschijnlijk verdeelde zijn over de vraag of dit goed of slecht is, maar het is eigenlijk wel leuk. Het zorgt voor een frisse en complexere smaakbeleving. Niet alle whisky hoeft naar Bourbon of Sherry te smaken. Bij deze Glenallachie is alleen het distillaat en de eik aanwezig, en het smaakt geweldig. Een pure whisky. 

Notes:
Neus: de whisky geeft een warme frisheid in de neus die zowel anders als uitnodigend is. Zoete specerijen en honing, maar ook citrus met sinaasappel zijn het eerste wat je in je neus krijgt. Dan ruik je de gemoute gerst en vers fruit zoals appels, peren en ananas. Met wat meer warmte uit de handen verschijnen tonen van bittere amandelen, samen met hints van peper en kaneel. Heerlijke frisheid met fruit en kruiden. 
Smaak: in de mond voelt de whisky warm, fluweelzacht en een beetje romig aan. De alcohol van 55,8% is er wel, maar houdt zich wat in. Net als in het aroma is er ook een goede zoetheid in de smaak. Er is zoete mout, aparte heidehoning, zoet fruit zoals mango, ananas en sinaasappel, maar ook bruine suiker. Hartige amandelen en bittere hazelnoten verschijnen en het palet wordt afgerond met tonen van hout en heerlijke kruiden. Een behoorlijk complexe en heerlijke smaakervaring. 
Afdronk: zoetheid en bitterheid verzamelen zich op de achterkant van de tong, dringen langzaam door de keel en sturen warmte het lichaam in. Tegelijkertijd laat de alcohol zich zien met een tintelend gevoel op de rand van de tong. De hitte en een aangenaam zacht mengsel van kruiden, zoet en bitter houden zeer lang aan. 

Wow, dit is wel echt lekker! Er zat te weinig in het glas om te beoordelen, hihi. Dit is één van de gelukte Glenallachie's, wel wat minder boeiend dan de voorgaande 23yo Glendronach. Maar oh wat lekker: er kwam van alles voorbij, honingachtig, ananas, romig, mango, amandel, pecan noot. Maar ook fenol-achtig en een beetje bederf, een krachtige verrassing, kruidig en een groen appeltje.

Iemand vond Haribo goudberen in rum geweekt, maar ook warme specerijen (nootmuskaat) en laurier en niet scherp.
Een van de deelnemers vond een wel een erg bijzondere neus: de whisky rook naar het Viking museum in Ribe (DK) in combinatie met de Soete Suikerbol. Het smaakte verder naar het zomerfeest met vers gebreeuwde eikenhouten schepen, naast een vers gerookte paling. Je word er blij van.

Voor een ander was hij toch te scherp en een "water-lover", met dit water kwam er dan wel chocola, alcohol, fruit, maar ook een pittig pepertje. Het bleek de verrassing van de avond met de eerste plek in deze proeverij.

Tamdhu Distillery ligt aan de oevers van de rivier de Spey in de Speyside regio van Schotland, nabij het dorp Knockando. Opgericht in 1897 door een groep blenders onder leiding van William Grant, heeft Tamdhu een rijke geschiedenis in de productie van hoogwaardige whisky’s. De distilleerderij werd strategisch geplaatst vanwege de nabijheid van de rivier, die water levert voor het productieproces.

Tamdhu, met een productie van 4.500.000 liter per jaar, werd in 2009 in de mottenballen gelegd. In 2011 kwam de distilleerderij in handen van Ian Maccleod (van onder meer Glengoyne, Chieftains, Dun Bheagan) en vanaf 2013 wordt er weer volop geproduceerd. De laatste jaren worden de officiële bottelingen uitgebreid: 10, 12, 18 en 21 jaar én Cask strength bottelingen, waarvan Batch 8 de laatste is. Verder zijn er veel bottelingen van The Ultimate te vinden, die vooral gelagerd zijn geweest op sherry vaten.

Tamdhu gebruikt voor de rijping van hun whisky’s voornamelijk ex-sherryvaten. Dit geeft Tamdhu whisky’s hun karakteristieke rijke en volle smaakprofielen, met tonen van gedroogd fruit, noten, kruiden, vanille en een vleugje chocolade.

Deze Tamdhu is een onafhankelijke botteling specifiek voor de Franse markt. De nogal bloemig omschreven smaaknotities zijn te vinden in het Frans op het label. 

Tasting notes (vrije vertaling uit het Frans):
In de neus domineren de moutaroma’s en kan je een zuurtje ontwaren. 
De smaak is bitterzoet en complex.
Deze Tamdhu is zeer interessant, diepgaand, elegant én wellustig. Zijn levendigheid is opmerkelijk.

Deze whisky gaat alle kanten uit, maar is toch geweldig en heerlijk. In de neus specerijen, bananen en potpourri. Verder hooi, bloemig (een grasveld met gele bloemetjes), chocolade, rozijnen en toch ook boter. De smaak was zoetig, sherry, een groen appeltje én een licht pepertje, maar ook een beetje ziltig - proef ik fenolen? De zwarte laag in Engelse drop kwam voorbij, maar dan wel van die oranje dubbele dropjes.

Iemand kreeg er een erg droge mond van. Maar toch een heel lekker Frans engeltje wat op je tong piest. Het was een whisky, zoals whisky bedoeld is. Heerlijk en men wilde meer... Toch was niet iedereen blij, er was iemand die de whisky omschreef als een scheermes door de neus, met weinig smaak én met een scherpe afdronk. Dan is de 2e plek in deze proeverij zéér goed te noemen.

Glendronach staat bekend om zijn mooie, vooral op sherry gebaseerde expressies. Er wordt ongeveer anderhalf miljoen liter whisky per jaar geproduceerd. Nadat de sluiting tussen 1996 en 2002, werd de werkwijze veranderd: dit was de laatste distilleerderij die overging van de directe hitte van een koolvuur naar een indirecte hitte van stoom.

De distillery was eigendom van de BenRiach Distilling Company (Billy Walker), die ook Glenglassaugh had verworven, maar in juni 2016 is hij in andere handen overgegaan, toen Jack Daniels zich op de Schotse markt stortte. Ook toen ging men door met het produceren van mooie sherry expressies, nu onder masterblender Rachel Barrie.

Deze Glendronach is een botteling van de oudste onafhankelijke bottelaar van Schotland in de Cadenhead Small Batch series. Cadenhead's werd in 1842 opgericht in Aberdeen en verhuisde later naar Campbeltown. Ze staan bekend om hun single-cask whisky's zonder chill-filtratie of toegevoegde kleurstoffen, waarbij vaak, naast de meer gevestigde namen, ook minder bekende distilleerderijen naar voren worden gehaald. Hun bottelingen worden al lang gezien als een betrouwbare bron van ongewijzigde, karaktervolle Schotse whisky's.

Tasting Notes van Mark Watt (WM Cadenhead):
Neus: chocolade brownies, groene pepers, citroenmeringuetaart en limoenschil. 
Smaak: zanddeeg, vers gemaaid gras, amandelen en honing. 
Afdronk: bruine suiker, koffiebonen, granita (Siciliaans ijs) en custardcrèmes.

Een complete mooie lineup in één whisky, erg complex en er zit van alles in. Een groot verschil zonder water versus met. Met water kwam er appel en peer in de neus en werd de smaak tropisch met een explosie van fruit. Erg leuk! Zonder water kwam er chocolade, honingdrop, vanille, een hintje kaneel en anjer en in de smaak zoete appels en acacia olie. Geen typische Glendronach, maar des te ouder, des te beter. Geweldig en erg mooi in balans. Het is de moeite waard om er voor uit te rukken, volgens de aanwezige beroepsgroep.

Maar - zoals gewoonlijk in dit soort proeverijen - niet iedereen vond hem goed vallen: een tafel vond hem kruidig en zuur, niet in balans, eigenlijk een flipperkastwhisky met 3 ballen. De neus rook naar videokoppen schoonmaakspul. Volgens iemand was dit een bengeltje en wilde hij liever het franse engeltje (Tamdhu 1989), bij de eerste nipjes leek hij enthousiast, maar dat werd bij de volgende snel minder, dus nipt op de 3e plaats.

Bunnahabhain Distillery is gelegen aan de afgelegen noordkust van het eiland Islay, bij de monding van de rivier Margadale. Opgericht in 1881 door de Islay Distillery Company, onderscheidt Bunnahabhain zich door zijn unieke benadering van whiskyproductie op dit eiland dat bekendstaat om zijn turfgerookte whisky's.

Een specifiek kenmerk de Bunnahabhain distillery is dat ze voornamelijk ongeturfde whisky's produceert, in tegenstelling tot de meeste andere Islay distilleerderijen. Dit resulteert in een zachte, complexe whisky met subtiele maritieme invloeden. Bunnahabhain whisky’s staan bekend om hun elegante smaakprofiel, met tonen van fruit, noten en een lichte ziltigheid.

De rokerige Bunnahabhain single malts komen op de markt onder namen als Toiteach A Dhà, Staoisha, Moine en worden onder de liefhebbers ook zeer goed ontvangen. De distilleerderij gebruikt water uit de Margadale Spring en rijpt zijn whisky's in een combinatie van bourbon- en sherryvaten, wat zorgt voor rijke en veelzijdige aroma’s. Bunnahabhain whisky's worden vaak beschreven als zacht en toegankelijk, met een kenmerkende verfijning. Met een sterke nadruk op traditionele productiemethoden en een toewijding aan kwaliteit, blijft Bunnahabhain een gerespecteerde naam in de wereld van Schotse single malt whisky.

Bunnahabhain 15 Years Old Turas Math No. 1 is een speciale release ter ere van het iconische Feis Ile festival van 2025. “Turas Math” betekent “goede reis” in het Gaelic, en dat is precies wat deze whisky belooft: een smaakreis vol diepgang en karakter. Met een rijping die de maritieme, ongefilterde stijl van Bunnahabhain perfect tot uitdrukking brengt, is dit een fles voor de echte liefhebber en een prachtige herinnering aan het whiskyfeest van het jaar.

Proefnotitie
Neus: rijke tonen van gedroogd fruit, honing, zachte maritieme ziltigheid en een vleugje leer. Daarna komen subtiele hints van nootmuskaat, sinaasappelschil en vanille naar voren.
Smaak: vol en rond, met smaken van rozijnen, melkchocolade, kaneel en een tikje zeezout. De balans tussen zoet, kruidig en maritiem is prachtig in evenwicht.
Afdronk: lang en zacht, met aanhoudende tonen van gedroogd fruit, lichte eikenhoutbitterheid, zachte kruiden en een warme, ziltige ondertoon.

Een whisky van uitersten, de één vond 'm niks en té aardig, terwijl het voor een ander de beste van de avond was. Een muffe hooischuur achter de speeltuin, de neus van een aangestoken doosje lucifers (zwavel), zure tomatenpuree. Vind 'm erg tegenvallen, geen succes en toch jammer. Niet mijn ding met wybertjes in de mond. Halvolle wolfsmelk?

De voorstanders refereerden aan de naam: goeie reis! En die reis is een feestelijke beleving, waarbij de darmvlokjes er vrolijk op los dansten. Een winnaar! Lekker met een warm begin van caramel, zoet en houtig, donker fruit en kruidig, een aperitief whisky met veel tannine van het amarone vat. Kan een drupje water gebruiken, maar echt de lekkerste van de avond, die erg lang bleef hangen. Het verschil tussen de uitersten bleek te groot, wat resulteerde in een 4e plek in de proeverij op deze topavond.

Macduff, ook wel bekend als Glen Deveron, is een van de industriële distilleerderijen van Bacardi. De dichtstbijzijnde buren zijn de Banff en Glenglassaugh distileerderijen. Ongeveer 10% van alle whisky die er wordt gestookt is bestemd voor single Malts. Zo leveren ze een van de belangrijkste whisky’s in William Lawson blended whisky, maar ook whisky bestemd voor Dewar’s en Lauder’s. Per jaar produceert de distillery zo’n 2,4 miljoen liter alcohol. Van Macduff kom je niet al te veel eigen bottelingen tegen, maar weer wel van de Glen Deveron, of tegenwoordig The Deveron. De MacDuff’s vind je vooral bij onafhankelijke bottelaars en deze zijn over het algemeen populair - mits je een goede hebt natuurlijk.

Deze 17-jarige Macduff is een uitzonderlijke single cask whisky van de Macduff-distilleerderij - nootachtig, vol en fruitig van karakter. De single malt werd gedistilleerd in 2006 en rijpte 17 jaar in een bourbonvat, wat uiteindelijk 111 flessen opleverde. De whisky werd op 49% gebotteld door Berry Bros & Rudd voor hun Single Cask Collection: Coasts & Shores.

Notes:
De whisky opent met frisse groene appels en sappige, rijpe peren, verweven met zachte tonen van vanille, de subtiele zoetheid van gedroogde kokos en een vleugje romige melkchocolade. 
In de smaak ontvouwen zich lagen van vanillecake, vermengd met een lepel citroenkwark. 
De afdronk laat aanhoudende tonen van boomgaardvruchten en een zachte, romige kokostoets achter. 

Dit voelde als een vakantie, een erg lekkere whisky. Het ruikt naar een "sea breeze" op een hoge rots in Schotland, maar ook naar drop. De smaak is wel zoet, maar ook knisperende groene appel: Granny Smith? Verder nootachtig, hout en pepermunt, of zoals iemand opmerkte: menthol zoals in de "groene tumtummetjes". Houd je de whisky langer in de mond dan wordt hij pittiger, droppig, zoethout, hooi, een botertje, citrus, caramel en een vleugje zeemeeuw.

De afdronk is aangenaam, maar ook erg vluchtig, de slok blijft even hangen en verdwijnt dan snel. Een druppel water geeft een wat langere afdronk: erg lekker met veel smaak, maar het bleef toch jammer dat ze slechts 17 is. Dat deze het moest doen met de 5e plek in deze proeverij, zegt iets over de whisky's in het vervolg van de avond. 

De Ballindalloch Distillery ligt in het hart van de Speyside regio, op het terrein van het historische Ballindalloch Castle in Moray, Schotland. Opgericht in 2014 door de Macpherson-Grant familie, die al sinds 1546 op het landgoed woont, is Ballindalloch een van de jongste, maar toch meest ambachtelijke distilleerderijen in de regio.

Een uniek kenmerk van Ballindalloch is de combinatie van traditioneel vakmanschap en moderne technieken. De Single Estate distilleerderij gebruikt lokaal geteelde gerst van het landgoed zelf en water uit de nabijgelegen bron, hetgeen bijdraagt aan het authentieke karakter van hun whisky. Ballindalloch whisky’s staan bekend om hun rijke, volle smaakprofielen met tonen van fruit, honing, vanille en een subtiele kruidigheid.

De whisky rijpt voornamelijk in een combinatie van ex-bourbon- en sherryvaten. In de Ballindalloch Distillery is het productieproces volledig handmatig, van het mouten van de gerst tot het bottelen van de whisky. Dit resulteert in een product van uitzonderlijke kwaliteit. De combinatie van een idyllische ligging en ambachtelijke productie maakt Ballindalloch tot een bijzondere naam in de wereld van de Schotse whisky.

De Ballindalloch Vintage 2015 is de allereerste en gelimiteerde small batch release van de Ballindalloch distilleerderij in de Speyside. Hij werd in 2024 speciaal voor de Benelux gebotteld uit een combinatie van drie bourbon barrels en een sherry butt, met een alcoholpercentage van 48,5%, non chill filtered en zonder toevoeging van kleurstoffen. Van deze gelimiteerde small batch release zijn slechts 1200 flessen gebotteld. 

Notes:
Neus: exotisch geel fruit met daarbij hars en gekneusde dennennaalden, gebakken banaan in vanille met karamel en Werther’s Echte.
Smaak: geel en goud fruit met warmere invloeden van karamel en witte chocolade, waarna het dennenbos het weer overneemt. Nergens scherp, nergens te veel.
Afdronk: heerlijk smaakvol, maar ook soepel.

De meningen waren wat verdeeld. De een vond de neus prettig, het is een fruitbommetje, maar blijft niet hangen. De ander vond een half glas al genoeg. Een beetje een vlakke start en een scherp eind. Iemand rook bloemige kasteeltuinen en de smaak van het bloempje van de madelief en vond 'm erg lekker. De neus bleek interessant en de smaak was verrassend anders.

Toch was ie erg fijn met laurier in de neus een licht pepermuntsmaakje, gras, citrus en gedroogd fruit, maar ook een dennenbos. Je drinkt zo een flesje leeg, ondanks het erg jonge profiel en een nieuwe spirit smaak. Met een beetje water kwam er een groene appel naar voren. Een deelnemer kreeg er wel dorst van. Het bleek een leuke starter, maar wel een die niet verder kwam dan de laatste plek in deze proeverij.