Niet iedereen was blij, maar met deze whisky begon het toch te komen. Volgens een deelnemer geldt hier Johannes 23: "Gij zijt op den goeden weg". Het was de eerste whisky die nou eens niet extra zoet was. Limonadesiroop wordt verdrongen door pepermunt. Het is als een frisse wind én het is sterk spul. Een beetje medicinaal, ziekenhuis, fenol, Dettol, turf en steenfruit. Blijft lang hangen, fruitig en toch weer zoetig, maar nu met een rokertje. Eindelijk een beetje diepgang met een knappe smaak, fijn. Alweer een prima compagnon voor een eenzame avond. De beste tot nu en dat bleef zo.
Toch waren er ook deelnemers die het er niet in konden vinden. Ik begrijp deze whisky nog niet, een beetje moeilijk. Ik krijg 'm niet aan de praat, een beetje roestig. Ik kan er niet zoveel mee, had er meer van verwacht. Deze whisky heeft heel wat in zijn Mars, maar de prijs doet je slikken. Maar... er was iemand die deze whisky wilde drinken op een bedje van mos onder veel kersenbloesembomen. Dé topper van de avond met de 1e plek.
