Deze whisky kon bij onze deelnemers alle kanten uit. Bij de één was ie scherp, plakkerig zoet met lijmresten én dus niet z'n 'cup of tea'. Bij de ander bleek het een tomaat in de mond met een langhangende ondefinieerbare afdronk, op het eind vrij scherp en niet in balans. Men had er iets meer van verwacht, de finish op tawny portvaten had de whisky vernield. Maar de meerderheid vond hem stroperig en dik en heerlijk weg drinken.
Anijs, honingdrop, maar ook chocola, kersen, toffeecake en een beetje salmiak. Doe er maar 2 dozen riep iemand nog, het is de 7e hemel. Met een druppeltje water werd het een engeltje op de tong. Een Ramses Shaffy liefhebber vond dat de whisky smaakte zoals Ramses het levenslied zong. Na al deze commentaren is een ex aequo 2e plaats in deze proeverij niet gek.
