Voor ons de "missing link", dé whisky die wij in het rijtje nog misten om de hele serie van acht bottelingen te gaan proeven. De reviews waren erg verschillend het liep van het krijgen van het "voordeel van de twijfel" tot "het valt in de mond als boter op kamertemperatuur" In de neus prikkelde de alcohol (punch van de spirit) en de vanille voerde er de boventoon. Verder kwam er citrus, gedroogde perzikjes én abrikoos naar boven te samen met de oud hout en lichte mout.
De één miste de typische Clynelish-was en de ander vond deze juist. De smaak werd niet overheerst door de alcohol, maar werd overheerst door de peper, te samen met honing, boter en fruit in de vorm van peren, maar ook caramel, boter en toffee. Zonder water zat er meer in, dan met water. Een hele bak peper. Toch waren er deelnemers, die vonden dat de whisky niet lang bleef hangen, maar wel erg kruidig. Een magere 7e plek in deze proeverij.